Zelfstigma: je ontneemt jezelf de ruimte om te groeien

In deze blog wil ik het hebben over stigma en zelfstigma. Eerst dan maar stigma. Andere woorden voor stigma zijn vooroordeel, brandmerk, schandvlek of zachter uitgedrukt krasje. Een voorbeeld van stigma is het vooroordeel waar vrouwen eeuwen, decennia en vandaag de dag nog steeds mee te maken hebben. Ze worden nog steeds niet voor vol aangezien bij werkgevers, in de media of in andere sectoren in de samenleving. Ook de black lives matter discussie gaat over stigmatisering van in dit geval kleurlingen. Wie stigmatiseert ontneemt anderen de ruimte om te werken, te studeren, etc. Bij zelfstigma ontneem je jezelf de ruimte om te werken, te studeren en te groeien. Dit onderwerp kom ik regelmatig tegen wanneer ik mijn cliënten begeleid en in mijn eigen omgeving. Mijn indruk is dan ook dat stigma en zelfstigma diep geworteld zijn in de samenleving.

In mijn werk heb ik gebruik gemaakt van een anti-stigma-cursus die is ontwikkeld door het Boston Rehabilitation Center. In de verscheidene cursussen kwam telkens terug dat de deelnemers enorm leiden/leden aan zelfstigma in de vorm van niet gezien worden door hun vader of moeder, een vervelende lerares of bijvoorbeeld hun leidinggevende. De ouderboodschappen die hun ouders hen in hun vroege jeugd gaven, bleken ook tijdens hun huidige leven nog ‘springlevend’ en omdat ze het verleden nog niet hebben verwerkt, weerhoudt hen dat ook om te groeien.

Weerbaarheid en verlangen zijn onderwerpen waarmee je stigmatisering kunt tegengaan. Allereerst kun je je verdiepen hoe je je weerbaarheid kunt vergroten, zodat je niet meer als een watje een gemakkelijke prooi wordt van de verhuftering van de maatschappij. Ik kom dat dagelijks tegen in mijn auto op de snelweg of in de bebouwde kom, maar ook als ik als klant wordt bediend op het terras of bij de telefoonafdeling van een elektronicawarenhuis.

Focus je op je verlangen

Een andere manier om uit de greep van zelfstigmatisering te komen is je te focussen op je verlangen. Wat is jouw grote wens? Hoe wil je graag herinnerd worden door de (klein-)kinderen. Met mijn cursisten besteedde ik minstens drie lessen aan het duidelijk maken van hun verlangen. Vaak zaten ze zo vast en verstrengeld aan het denken in beperkingen, of werden ze zo in beslag genomen door de dagelijkse ‘ratrace’ van de consumptiemaatschappij dat ze niet meer of nauwelijks durfden te dromen over nieuwe episodes in hun leven. Ik merkte ook dat ze niet meer onbevangen waren en ook niet meer zo flexibel. Moeite hadden om authentiek te zijn of tegen de verdrukking in kunnen leven.

 

Authenthiek zijn en niet opgeven            Foto: Gerard Hooge Venterink Oldenzaal

17/05/2021
Beste gebruikers, deze site bewaart cookies op uw computer. Het doel is om uw ervaring op onze website te verbeteren en u tegelijkertijd meer gepersonaliseerde diensten aan te bieden. Cookies worden ook gebruikt voor het personaliseren van advertenties.

Als u meer informatie wilt over de cookies die wij gebruiken, raadpleeg dan ons Privacybeleid. Door cookies te accepteren, stemt u in met het gebruik ervan. U kunt de instellingen van de cookies ook aanpassen. Als u weigert, worden uw gegevens niet bijgehouden wanneer u deze site bezoekt. Er wordt slechts één cookie gebruikt in uw browser om uw voorkeur dat u niet gevolgd wilt worden te onthouden.
Alles weigeren
Instellingen aanpassen
Sta alles toe
Cookie-instelling bewerken